سيد محمد حسن بني هاشمي خميني
492
توضيح المسائل مراجع ( فارسي )
( 2 ) [ عبارت " بنا بر احتياط واجب " در رساله آيت الله فاضل نيست ] ( 3 ) نورى : چنانچه ضرورت با نگاه كردن در آئينه مرتفع مىشود آئينه را در مقابل گذاشته و در آن نگاه كند . . ( 4 ) سيستانى : و همچنين است اگر مدّت نگاه كردن به عورت كوتاهتر از مدّت نگاه كردن در آيينه باشد . زنجانى : مسأله اگر انسان براى معالجهء غير همسر خود ناچار باشد كه به عورت او نگاه كند ، بنا بر احتياط مستحبّ آينهاى را در مقابل گذاشته و در آن نگاه كند ، ولى اگر چارهاى جز نگاه كردن به عورت نباشد بدون ترديد اشكال ندارد . مسائل اختصاصى بهجت : مسأله 1943 نگاه كردن و دست زدن به بدن پير زن و بچهء غير مميّز كه خوب و بد را نمىفهمد ، بدون قصد لذّت ، جايز است . بهجت : مسأله 1944 نگاه كردن مرد به صورت زنى كه مىخواهد با او ازدواج كند جايز است به شرط آن كه بداند كه مانع شرعى از ازدواج با او نيست و احتمال هم بدهد كه زن ازدواج را قبول مىكند ، و احتمال بدهد كه با اين نگاه كردن اطَّلاع تازهاى پيدا مىكند و با اين شرائط ، نگاه كردن فقط براى اين مرد جايز است ، اگر چه چند مرتبه باشد ، بلكه چنين نگاه كردنى براى جلوگيرى از نزاع بعد از عقد ، مستحبّ نيز هست و اجازهء زن هم در آن لازم نيست ، و بنا بر أظهر نگاه كردن به مو و محاسن ديگر آن زن هم با همين شرايط جايز است و وجهى دارد كه زن هم بتواند به مردى كه مىخواهد با او ازدواج كند با شرايطى كه گفته شد نگاه كند . مكارم : مسأله 2090 در مورد حجاب واجب ، كافى است كه زن بدن خود را جز صورت و دست تا مچ به هر وسيلهاى كه مىتواند بپوشاند و لباس خاصى شرط نيست ولى پوشيدن لباسهاى تنگ و چسبان و همچنين لباسهاى زينتى اشكال دارد . مكارم : مسأله 2091 نگاه كردن مرد به زنى كه مىخواهد با او ازدواج كند به منظور آگاه شدن از حُسن و عيب او جايز است حتى اگر با يك بار نگاه كردن ، اين منظور حاصل نشود ، مىتواند چند بار در چند مجلس نگاه كند . مكارم : مسأله 2092 شنيدن صداى زن نامحرم در صورتى كه به قصد لذت نباشد و سبب افتادن در گناه نشود اشكالى ندارد ، ولى زن نبايد لحن صداى خود را طورى كند كه هوس انگيز باشد . مكارم : مسأله 2093 نگاه كردن به زن نامحرم براى شناختن او به منظور شهادت دادن در دادگاه و امور مهم و لازمى از اين قبيل جايز است . فاضل : مسأله 2562 چنانچه پزشك زن وجود داشته باشد ، پزشك مرد حقّ ندارد بيمار زن را معاينه كند ، كما اينكه بيمار زن حقّ ندارد با وجود پزشك زن اجازه دهد پزشك مرد او را معاينه كند . و چنانچه پزشك زن نباشد يا بيمارى خاصى باشد كه پزشك زن نتواند آن را معالجه كند ، زن بيمار مىتواند به پزشك مرد مراجعه كند ؛ در اين صورت پزشك بايد براى معاينه به حد اقل اكتفا كند .